Flip flops take you everywhere : Eternal spring or cocaïne in Medellin

Oh oh Medellin, wat zal ik over jou vertellen. Na vast geplakt te hebben gezeten aan de Caribische kant pak ik eindelijk een vlucht landinwaarts. Als een blij kind zit ik op mijn vlucht te wachten, maar toch voelt het ook een beetje als afscheid. In het hostel in Santa Marta moet ik zelfs iedereen persoonlijk gedag zeggen en bieden ze me zelfs een baan aan. Whaha werken.... ;)

Ondanks dat de Caribische kust een genot is denk ik dat je cultureel gezien toch meer landinwaarts moet zijn en dat klopt helemaal.

Medellin is een stad waar ik veel over kant vertellen, maar eigenlijk moet je het zelf ervaren en je zal zien, je houdt ervan of je wilt er zo snel mogelijk weg. Voor mij was Medellin het moment dat Colombia echt definitief op één kwam van favoriete landen.

Medellin, gelegen in een vallei met drie miljoen inwoners is een stad zoals je die nergens anders in Colombia vind. De mensen, ook wel Paisas genoemd (verwijst naar de provincie) zien zichzelf ook anders dan de rest van Colombia en misschien daardoor is het wel een unieke stad in Colombia.

The capital of cocaïne

Om maar met de negatieve cliches te beginnen, ja, Medellin was jarenlang de gevaarlijkste stad ter wereld met gemiddeld 4000 doden per jaar. Onze grote Pablo Emilio Escobar Gavaria, geboren en getogen in Medellin wist als kind al dat hij miljonair wilde worden en tja, in een arm land als Colombia moet je dan toch creatief zijn. Creatief was hij zeker, al op jonge leeftijd begon hij met het stelen van examens en later het stelen van meer lucratieve dingen zoals grafstenen, om uiteindelijk zijn ultieme handelswaar te vinden: cocaïne. Hij groeit uit tot de grootste drugsbaron ter wereld en de stad werd geterroriseerd door het Medellinkartel. Moorden en bomaanslagen zijn aan de orde van de dag daar iedereen die niet mee wil werken uit de weg geruimd werd.

Dat dit een man is met een zieke geest en teveel geld blijkt wel uit alle rare feiten die ik over hem leer en dan laat ik voor het gemak even achterwege wie hij allemaal wel niet vermoord heeft op zijn weg.

Met welke partij wil jij meewerken?

Hij schopt het bijvoorbeeld tot de politiek ondanks zijn business en heeft hierdoor niet alleen economische en criminele macht, maar ook de politieke macht in handen. Hij is inmiddels de zevende rijkste man ter wereld en zet zich als een soort held in voor de armen dmv het bouwen van gehele wijken en scholen en wint hierdoor veel zieltjes. (Voor veel mensen is hij nog steeds een held) Verder regeert hij voornamelijk met de 'plata o plomo' strategie ten opzichte van zijn politieke collega's en anderen, wat betekent 'zilver of lood'. Of je neemt het geld, of de kogel. Hij haalt zelfs een passagiersvliegtuig neer waar een presidentskandidaat in had moeten zitten.

Een van zijn witte woningen. De twee palen waren palmbomen

En mensen met teveel geld weten vaak niet wat ze er mee moeten doen en Pablo bezit dan ook vanalles. De talloze gebouwen die hij bezit zijn toevallig allemaal wit en ook de palmbomen stonden er niet toevallig. Hij bouwt bv een complex recht voor een club, puur omdat ze hem niet meer binnen wilden laten. Hij heeft uiteraard ook een dierentuin. Veel van deze gebouwen staan leeg vanwege corruptie rondom Escobar.

Wanneer hij eindelijk opgepakt wordt sluit hij een prima deal met de politie om zijn straf uit te zitten in zijn eigen gevangenis La Catedral die hij dan bouwt, met zijn eigen bewaking. Deze 5+ sterren 'gevangenis' is luxer dan de welk resort dan ook en eigenlijk heeft hij hiermee alleen maar zijn eigen veiligheid erg goed geregeld en kan hij rustig verder.

Uiteindelijk beseft Colombia dat er iets moet gebeuren, Escobar vlucht en er volgt een klopjacht door niet alleen de politie maar ook door de criminele concurrentie. Pas in 1993 lukt het ze om hem te pakken, maar tot op de dag van vandaag is het een mysterie of Escobar het dodelijk schot zelf uitvoert of de andere partij.

Het huis waar hij vermoord wordt. Er wonen nu andere mensen in..

In ieder geval heeft hij alles goed geregeld, op de begraafplaats heeft hij uitzicht over de stad en is hij de enige die een grafsteen heeft staan, de overige stenen liggen allemaal plat...what money can buy....

De vrouwelijke Escobar uit de industrie

Ik leer dit alles door de Pablo Excobar tour die ik doe bij toeval. Je kan ook een tour doen waar je zijn broer ontmoet, maar daar bedank ik voor. Voor al deze info kan je natuurlijk naar internet gaan of je kijkt een documentaire. Maar ik vind het bijzonder om naast het verhaal van Escobar ook het verhaal van Medellin te horen terwijl we door de straten van de stad rijden. Hoe deze stad, dit land en de mensen hebben geleden en nog steeds lijden onder deze drugsindustrie. Geen oorlog om land of politiek, nee om pure handel in genotsmiddelen wat ook alleen maar kan bestaan door de vraag die er naar is vanuit de hele wereld. Stel je eens voor dat elke keer wanneer je een land binnen komt, je wordt onderzocht alleen omdat je uit Colombia komt. Het gaat iets verder dan als Hollander geassocieerd worden met een wiet. En dat er veel bloed kleeft aan cocaïne word mij wel duidelijk. Het ergste wat ik hoorde, was het gebruik van een babylijkje voor transport van drugs. Ik kreeg er kippenvel van. Deze recente historie (slechts 22 jaar geleden) hoop je ooit terug te vinden in de geschiedenisboeken om van te leren. De vraag is of het ooit gebeurt, de Colombianen praten er liever niet over.

Ik heb gehoord dat Colombianen de gelukkigste mensen ter wereld zouden zijn en ik vraag dan ook diverse locals (guides) hoe dit kan. Allen antwoorden zij; punt 1; We hebben nogal een korte termijn geheugen. We vergeten graag de dingen die gebeurd zijn. 2; We leven intens. We weten nooit wat er morgen gebeurt, dus we leven maximaal. Tja...

Vraag en aanbod

Nog steeds staat Colombia bekend om zijn drugs en er is nog steeds veel handel (en dus ook vraag). In sommige steden ervaar ik dat de waspoeder bijna van de stoepranden af te snuiven is, maar opvallend is dat het vooral toeristen zijn (die er soms speciaal naar Colombia voor komen). Een belediging uiteraard voor de Colombianen.

The city of eternal spring

Medellin is door een diep dal gegaan, soms moet je blijkbaar eerst diep gaan om te zien wat je moet veranderen. En of Medellin veranderd is! De stad waar het altijd voorjaar is heeft een ontzettende groei doorgemaakt. Aan de rand van de stad zijn nog steeds arme wijken te vinden, maar binnenin is een hoop business te vinden en je kan er werkelijk alles doen en er wonen allerlei soorten mensen. Er is volop politie aanwezig en de mensen en politie zijn super vriendelijk en behulpzaam.

Er zijn veel parken, restaurants, clubs, een goede universiteit en als enige stad heeft Medelllin een metro waar ze super trots op zijn. Het is er dan ook veilig, schoon en snel. Om inwoners uit de arme wijken aan de buitenrand de kans te geven om te werken in het centrum zijn er ook nog twee kabelbanen die deze delen verbinden.

Zelf verblijf ik in het duurste gedeelte van de stad El Poblado. Het voelt Europees aan met zijn fancy cafés, lokale designwinkels en volop activiteit. Je kan zeggen dat het niet het echte Medellin is, maar hoe fantastisch is het dat een stad zoveel te bieden heeft dat het aantrekkelijk wordt om er te wonen. Ga downtown en ervaar schreeuwende verkopers, fake brands en eetstalletjes voor een andere ervaring.

Ik zie alle verschillende kanten van Medellin door verschillende activiteiten, waaronder de meest fantastische 'Free Walking Tour' ever. Onze guide Pablo (jaja) is de meest fantastische storyteller ever en hij weet echt alles. Hij verteld over zowel de donkere als de lichte zijde van Medellin en over de mensen. Hij laat ons zien hoe je kan zien dat Colombianen nog steeds graag op het randje van legaal en illegaal leven, waarom de prostituees zich bij de kerk opstellen, je porno kan kopen in een zijstraat van de kerk en dat op een pleintje vlakbij de kerk vollop gegokt, gehandeld en gebruikt wordt. We gaan naar een plein waar je werkelijk alles tegenkomt. De politie heeft er een kantoor, daar tegenover wordt drugs gehandeld, ergens anders zitten de oudjes, muzikanten, crazy people en op de laatste hoek zitten de homo's en de travo's. Iedereen accepteert elkaar. Neem een koffie en pak een bankje en je bent de hele dag zoet. Maar kijk ook eens naar de fantastische kunstenaar Botero die veel werk heeft gedoneerd aan de stad.

Legaal of illegaal? Straatverkopers verplaatsen zich daar waar nog steeds de stoplichten werken.

Botero art

Herinnering aan een bomaanslag op een vol plein

Botero besluit om het kunstwerk niet te vervangen, het mag niet vergeten worden. Hij maakt wel een nieuwe

Pablo en Zweedse vrienden

Ook bezoek ik een grafity project in de wijk Comuna 13 die voorheen bekend stond als de meest gevaarlijke buurt in handen van bendes. Door middel van diverse projecten proberen ze de jeugd een betere toekomst te geven en de kritische betekenissen achter de grafity zijn een goede uiting van de bevolking.

En zo struin ik een week en later nog eens week in Medellin. Ik zit talloze keren in de metro of kabelbaan. Bezoek andere buurten, speel met kinderen in een van de vele bibliotheken en oefen mijn spaans met locals die ik ontmoet op straat. Ik ga naar een fair in de countryside voor een compleet andere indruk, lift terug, hang boven de stad met paragliding en ga naar salsales. Ik doe spaanse yoga, drink ontelbare cappucino's met bekende, drink voor het eerst chocolademelk met kaas (bleh) en dans tot in de vroege uurtjes. Me gusta Medellin!