Argentina! Een inmens land met hete zomers in het noorden en vrieskou in het zuiden. Waar voetbal als een religie is, waar Dulce de Leche (caramelpasta) elke dag op het menu staat en natuurlijk...het walhalla van de wijn! Halleluja! Geen idee waarom dit land niet op nummer één van mijn lijst stond, maar gelukkig brengt het lot en gekke plannen me er uiteindelijk alsnog.
Vanuit Santiago streven we naar een zes urige bustrip wat natuurlijk een utopie is. Wij en bussen..daar gebeurt altijd iets. De grensovergang neemt normaal al een paar uur in beslag. Wij hebben het geluk met een man en twee vrouwen die hun hele inventaris meesjouwen. Al voordat security het in de gaten heeft zie ik hem al wat dingen wegsjoufelen van de check tafel wanneer we allemaal netjes staan opgesteld. Kijkend naar mijn twee flessen wijn krijg ik de vraag 'qué es?'. 'Vino senior' smile smile...Is dit een strikvraag ofzo? Gelukkig ben ik geslaagd, maar de man met 15 tassen is voorlopig nog niet klaar en na een uur wachten maakt hij eindelijk zijn walk of shame de bus in. En zo komen we negen uur later pas aan in Mendoza.
Het eerste wat je in Argentinië doet is 'cambio', oftewel geld wisselen. Ik zal je de uitleg besparen, maar het is gunstiger om cash dollars te wisselen dan te pinnen. We hebben dan ook die ochtend in Santiago onze bankrekening nog even leeg getrokken om vervolgens in Mendoza op zoek te gaan naar de mannetjes die 'cambio' (en de rest van hun aanbod) naar je roepen als je in de buurt komt. Zoals bij elke deal bespreek je eerst de prijs en bij akkoord wordt je meegenomen naar een kamertje waar je de briefjes controleert en afrekend. Alsof er niks gebeurd is loop je weer naar buiten wachtend totdat iemand je bespringt, maar dat gebeurt gelukkig niet.
Wijn is fijn
Mendoza is het Bordeaux van Argentinië, maar dan met een enorm Andesgebergte op de achtergrond. 80% van de wijnproductie van het land komt hier vandaan. De enige logische reden waarom je hier dan ook naartoe komt is uiteraard, wine tasting!
De meeste hostels hebben een gratis wijn uurtje, maar maak daar maar avond van. Alle activiteiten vloeien dan ook lekker in elkaar over. De keuze aan 'bodegas' (winery) is overmatig. Afhankelijk van hoever je ervoor wil reizen kies je een plaats. Om 9.15 's morgens moeten we aan de ontbijttafel al concluderen dat we 'laat' zijn voor wijn drinken. Waarschijnlijk heeft dit te maken met het feit dat in dit hostel vóór 9.00 's ochtends er nog geen activiteit te bekennen is, daar waar meestal in hostels iedereen vroeg wakker is.
We gaan naar Maipu waar de beste (en veiligste) optie een fiets huren is als je niet aan een tour mee wil doen. Uiteraard is dit thuiskomen voor mij. Het is herfst hier. De zon schijnt en de bladeren vallen van de boom en ik zit op een fiets onderweg naar wijn. Het is niet de eerste keer dat ik moet uitleggen dat ik normaal ook op de fiets naar de kroeg ga en dat dit dus appeltje eitje is.
We gaan eerst naar de fancy en één van de oudste bodegas Trapiche, producent van de populaire Malbec wijn. Na een rondleiding en het proeven van de wijn direct van de tap begint het echte werk. Ik ben blij dat we deze als eerste doen en niet na vier andere proeverijen.
Als godinnen in Frankrijk fietsen we met steeds roder worden wangen tussen de wijngaarden door, lurkend aan wijn en eten we onze eerste Argentijnse steak ondanks onze vegetarische voorkeur. Het is één van die zeldzame dagen dat we ons geen backpacker voelen.
Bij terugkomst in het hostel schuiven we weer aan de keukentafel en pikken we met dezelfde mensen weer op waar we de vorige avond gebleven zijn.
Next level
De volgende dag trekken we alles nog even naar een hoger level en gaan we bubbels proeven bij Chandon (Moët&Chandon). We plannen een proeverij en lunch en geheel opgedirkt en wel gaan we met de iets minder hippe lokale bus op pad. Helaas duurt de trip een uurtje en een bus langer dan we verwachten. Uitgehongerd komen we aan en worden we opgewacht door een streng kijkende man met klembord. Ik heb het gevoel dat ik vijf centimeter hak, twee lagen make up en een extra creditcard tekort kom, maar we doen net alsof. Om één of andere vage reden is het restaurant gesloten en kan de dame in kwestie geen proeverij met ons doen omdat ze een tour moet begeleiden. Wel kan ze ons een aantal bubbels laten proeven die we op ons gemak in de showroom op kunnen drinken, maar er is echt geen eten te verkrijgen. Daar sta je dan in 'the middle of nowhere', met een lege maag met als enige keuze de bubbels op eigen houtje meester te maken. Ok dan maar.
In een poging toch nog fancy te doen kopen we een fles bubbels, maar deze mag dan weer niet op hun terrein worden opgedronken. Zucht.. Wanneer de dame weg is en de ober de receptie overneemt weet Jessica een pak crackers te scoren en twee plastic glazen. Halverwege de parkeerplaatsen vinden we een stuk gras tussen de wijngaarden en strijken we neer met onze fancy outfits, fancy bubbels, plastic glazen en een pak crackers. What else do you need!
Vastberaden voor een snelle terugkomst hoppen we weer op de bus en vanaf dan is al de fancynes weer weg. Na al die wijn moeten we een toiletstop maken bij de locale supermarkt (Jumbo) en een nieuwe bus pakken. We hebben wel even in stijl een stokbrood, kaas en quiche voor onderweg gescoord zodat we niet omvallen. Netjes wachtend in de bus voor onze stop beseffen we na een tijd dat we weer dezelfde Jumbo zien..oeps.. Op dat moment komen we aan bij het station en vraagt de buschauffeur verbaast waar we heen willen. We pakken maar weer een nieuwe bus en na vier uur komen we thuis en kunnen we nog net het einde van de voetbalwedstrijd zien waar Argentinië wint.
En zo is het vier dagen wijn slobberen in Mendoza. Wanneer we op de laatste dag even aan de wijn willen ontsnappen gaan we het centrum in voor lunch en cambio. We lopen met de man mee naar, ja hoor.. een wijnwinkel...Voor de show krijgen we twee wijnen om te proeven terwijl ondertussen het geld gehaald wordt. Er is geen ontkomen aan hier.
Voordat er problemen komen besluiten we maar te vertrekken. Met de mensen in onze kamer concluderen we tijdens het inpakken (en een backpackers klaag uurtje) dat we in ieder geval twee dingen gemeen hebben; wine and dirty clothes. Cheers!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat een bericht achter